Drukarka to urządzenie peryferyjne, które przenosi cyfrowe dane na fizyczny nośnik. W tradycyjnym druku 2D nanosi tekst lub obraz na papier, a w druku 3D buduje przedmiot z kolejnych warstw materiału. Dlatego pod tą samą nazwą kryją się zarówno urządzenia biurowe do dokumentów i zdjęć, jak i maszyny wytwarzające przestrzenne modele.
Czym jest drukarka?
Drukarka współpracuje z komputerem, smartfonem albo innym urządzeniem i zamienia zapisany cyfrowo tekst, grafikę lub projekt w fizyczny wydruk. W zależności od rodzaju nośnikiem może być papier, folia, etykieta, papier termiczny albo materiał używany do tworzenia obiektów przestrzennych.
W klasycznym ujęciu drukarka wykonuje płaski wydruk, czyli obraz 2D. Należą do nich przede wszystkim modele atramentowe i laserowe. Drukarka 3D działa inaczej – nie nanosi obrazu na kartkę, lecz tworzy fizyczny przedmiot warstwa po warstwie na podstawie cyfrowego modelu.
Niektóre urządzenia mają też dodatkowe funkcje. Urządzenie wielofunkcyjne może drukować, skanować i kopiować dokumenty, a czasem także wysyłać faksy. Drukowanie nie zawsze wymaga bezpośredniego połączenia z komputerem, ponieważ wiele współczesnych modeli obsługuje Wi-Fi, Bluetooth, aplikacje mobilne lub karty pamięci.
Jak działa tradycyjna drukarka 2D?
Drukarka 2D otrzymuje dane z komputera lub telefonu, przetwarza je na instrukcje dla głowicy albo mechanizmu drukującego, a następnie nanosi barwnik na powierzchnię papieru. Najczęściej spotykane są dwa rozwiązania: druk atramentowy i laserowy.
Drukarka atramentowa wykorzystuje płynny tusz. Głowica wyposażona w wiele drobnych dysz umieszcza na papierze mikroskopijne krople w odpowiednich miejscach. Mieszanie podstawowych kolorów, zwykle cyjanu, magenty, żółtego i czarnego, pozwala tworzyć tekst oraz obrazy w pełnej kolorystyce. Ta technologia dobrze sprawdza się przy zdjęciach i grafikach, ponieważ umożliwia płynne przejścia tonalne.
Drukarka laserowa korzysta z proszkowego tonera. Wiązka lasera lub diody LED tworzą na światłoczułym bębnie elektryczny obraz strony. Toner przyczepia się do określonych miejsc, po czym zostaje przeniesiony na papier. Na końcu kartka przechodzi przez fuser, czyli utrwalacz termiczny, który za pomocą temperatury i nacisku wtapia proszek w jej włókna.
W praktyce laser często wybiera się do dużej liczby dokumentów tekstowych, ponieważ drukuje szybko i tworzy ostre, suche wydruki. Atrament lepiej pasuje do kolorowych materiałów i zdjęć, choć płynny tusz może wymagać czasu na wyschnięcie. Najważniejsze różnice przedstawia tabela:
| Cecha | Drukarka laserowa | Drukarka atramentowa |
|---|---|---|
| Materiał eksploatacyjny | Proszkowy toner | Płynny tusz |
| Przeznaczenie | Dokumenty tekstowe, szczególnie przy dużej liczbie stron | Kolorowe dokumenty, grafiki i zdjęcia |
| Szybkość | Zwykle wysoka, zwłaszcza przy druku tekstu | Zwykle niższa, zależna od ustawionej jakości |
| Jakość zdjęć | Dobra w przypadku dokumentów i prostych grafik | Zwykle bardzo dobra przy użyciu właściwego papieru |
Wybór technologii zależy więc od tego, co ma powstawać na papierze. Przy sporadycznym drukowaniu tekstu znaczenie ma także sposób przechowywania urządzenia. W drukarce atramentowej tusz może z czasem zaschnąć w dyszach, natomiast laserowa korzysta z suchego tonera.
Czym różni się drukarka 3D?
Drukarka 3D nie tworzy płaskiego obrazu, lecz fizyczny, trójwymiarowy obiekt. Jej działanie określa się jako wytwarzanie przyrostowe, ponieważ urządzenie stopniowo dodaje materiał zamiast usuwać go z większego kawałka tworzywa.
Proces można porównać do budowania z bardzo cienkich klocków. Cyfrowy model jest dzielony na warstwy, a drukarka wykonuje je kolejno od dołu do góry. W technologii FDM lub FFF podgrzewa tworzywo i wypuszcza je przez dyszę. Materiałem jest filament, czyli plastikowa żyłka nawinięta na szpulę. Po zastygnięciu jednej warstwy urządzenie nakłada następną.
Inne drukarki 3D wykorzystują żywicę albo proszek. W technologii SLA światło lub laser utwardza wybrane fragmenty ciekłej żywicy. W technologii SLS wiązka lasera spaja wybrane obszary sproszkowanego materiału. Niezależnie od metody zasada pozostaje podobna – cyfrowy projekt zostaje przekształcony w przestrzenny przedmiot.
Przed rozpoczęciem pracy model przygotowuje się w programie CAD albo pobiera z gotowej bazy. Oprogramowanie typu slicer dzieli go na warstwy i generuje instrukcje ruchu głowicy, często zapisane jako G-kod. Drukarki 3D wykorzystuje się między innymi do tworzenia prototypów, uchwytów, obudów, modeli edukacyjnych i części o nietypowych kształtach.
Najprostszy podział różnic między obiema grupami urządzeń wygląda następująco:
- Druk 2D – tworzy płaski tekst lub obraz na papierze albo innym nośniku.
- Druk 3D – buduje przestrzenny obiekt z kolejnych warstw materiału.
- Druk 2D – wykorzystuje między innymi tusz, toner lub papier termiczny.
- Druk 3D – korzysta między innymi z filamentu, żywicy lub proszku.
Jak rozumieć drukarkę dzisiaj?
Gdy potrzebujesz dokumentów, faktur, etykiet lub zdjęć, szukasz drukarki 2D, najczęściej atramentowej albo laserowej. Gdy celem jest stworzenie fizycznego modelu, części lub prototypu, właściwym urządzeniem będzie drukarka 3D. W obu przypadkach sprzęt wykonuje podobne zadanie na ogólnym poziomie – zamienia dane cyfrowe w materialny efekt – ale robi to przy użyciu zupełnie innych technologii.
